Beste Leonie, wil je aan Han ,de familie, ook Jos, Jan-Bert en mogelijk nog Ineke Bongaarts ??
mijn grote verdriet overbrengen vanwege het overlijden van Marlouke; wij hebben vanaf 1948 als families jaren naast elkaar gewoond en lief en leed gedeeld. Ik wens hun veel sterkte , maar ook dankbaarheid toe. Met een traan, Nico van Namen, Lelystad
Lieve familie, gecondoleerd met het heengaan van Marlouke. Het definitieve verlies zal heel verdrietig zijn, maar ik gun Marlouke ook de rust na haar laatste periode met angst en onzekerheid, zoals ik die nog met haar heb meegemaakt. Ik hoop van harte, dat haar laatste maanden in Best fijn zijn geweest en dat Marlouke nog veel heeft kunnen genieten van lieve zorg en haar familie dicht bij zich. Ik hoop ook dat er veel mooie herinneringen zijn de de pijn van het verlies wat kunnen verzachten. Heel veel sterkte allemaal, mijn gedachten zijn bij jullie.
Lieve groet, Bernadette van Doorn
Toen ik in 2016 een half jaar in Revalidatiecentrum Rijndam verbleef, nog niet kon lopen, en op een zonnige dag in mijn rolstoel in de tuin zat te mijmeren, werd ik onverwacht op mijn schouder getikt.
Marlouke was stilletjes binnen geglipt en ging op een stoeltje naast mij zitten.
Zij keek mij aan, allebei met tranen in de ogen.
Lang zeiden wij beiden niets.
Marlouke hield alleen maar mijn hand vast.
Beste Han en familie, Graag willen wij u van harte condoleren met het verlies van jou lieve Louke en jullie dierbare moeder en Oma. Wij hebben Louke leren kennen binnen de Parochiekerk “Het Steiger” in Rotterdam waar jij Han vele jaren actief bent geweest en waar Louke jou altijd heeft gesteund. Wij mochten jullie een paar keer bij ons thuis ontvangen wat altijd een genoegelijk moment was. Helaas zijn we door jullie verhuizing elkaar wat meer uit het oog verloren. De herinneringen maar ook de goede samenwerking blijft dicht bij ons. Wij wensen u allen heel veel sterkte om dit verlies te verwerken. Wij denken terug aan een warme en betrokken vrouw.
Beste Han en familie, Theo en ik waren ontroerd toen we hoorden van het overlijden van Marlouke. Toen ik samen met Marlouke op de Baartz van Hal in de Koningsveldestraat begon te werken, nu al meer dan dertig jaar geleden, was Marlouke begin vijftig, jonger dan ik nu ben, dat is een vreemd idee. Haar relativeringsvermogen, haar betrokkenheid bij de leerlingen en haar warme vriendschap als collega waren voor mij een grote inspiratie. We hebben samen ook enorm veel lol gehad, iets dat broodnodig is bij dat moeilijke werk. Ik weet zeker dat Marlouke een positieve en blijvende invloed heeft gehad op het leven van veel van de kinderen met wie we werkten. We wensen jou, Han en ook de kinderen, schoon- en kleinkinderen heel veel sterkte bij het verwerken van dit hele grote verlies. Een hartelijke groet uit Frankrijk, Marietta
Beste Han en familie,
Ook ik heb fijne herinneringen aan Marlouke. In 1991 startte ik als onervaren docent op dezelfde school als die van Marietta. Marlouke stelde mij vaak gerust als ik onzeker was over mijn handelen. We hadden mooie gesprekken en zoals eerder genoemd, heeft ze mij geleerd te relativeren waar nodig. Empathie voor de leerlingen daar draaide het om! Ik voelde het gemis toen zij ontslag nam . En dat gemis zullen jullie nu zeker ook ervaren. Veel sterkte daarbij!
Marlouke is zes jaar vrijwilliger/gastvrouw in Leeszaal Rotterdam West geweest. We vonden haar allemaal ontzettend aardig en haar betrokkenheid was stimulerend en hartverwarmend. In onze Leeszaal komen niet alleen maar brave boekenzoekers, er waaien soms ook lawaaierige kinderen of warrige buitenmannen binnen. Marlouke ging met iedereen respectvol om en wist tegelijkertijd op een heel vanzelfsprekende manier iemand terecht te wijzen als dat nodig was. Helemaal op haar plek in de Leeszaal. We misten haar al, maar het verdriet ons dat het afscheid nu definitief is. Veel sterkte gewenst aan Han en de kinderen en kleinkinderen.
Alle familie en vrienden veel sterkte gewenst met het verlies van Marlouke.
Ik heb een aantal jaar met haar samengewerkt bij de ISK afdeling van het VMBO LMC in Rotterdam en heb daar heel goede herinneringen aan. Altijd werd er een geanimeerd gesprek gevoerd als Marlouke er bij was. En zij was iemand die een groot hart had voor de leerlingen en veel belangstelling voor ze had, niet alleen voor hun prestaties maar ook voor hun persoonlijke omstandigheden. We vonden het allemaal spijtig toen ze stopte met het lesgeven.
Lieve Lou
Mooi mens, lief mens,
Mooie herinneringen, gesprekken, vooral op familie feestjes, om te koesteren
Favoriete tante van Pieter, en later ook van mij
Goede reis, doe voorzichtig
A Dieu
Liefs
Anke
Beste Han en familie,
Vele jaren terug mocht ik rond de jaarwisseling altijd bij jullie in Rotterdam een kopje koffie komen drinken, dat was altijd enorm gezellig en ik herinner mij Louke als een zeer vriendelijke vrouw met grote belangstelling voor onze varenkweek en trouwens alles wat met natuur te maken had. Daar had ze ook echt verstand van en in ieder geval altijd een oprechte mening.
Beste Han, heel veel sterkte met het verlies van je grote liefde.
We denken aan je.
Lieve Familie,
Onze herinneringen aan jullie lieve echtgenote, moeder, oma en tante bestaan vooral uit de verhalen die over haar zijn verteld. Wij zagen haar heel af en toe op een verjaardag bij Jan-Bart en Carola. Een energieke vrouw, vriendelijk en toegankelijk. Dat was in de afgelopen jaren verdrietig genoeg een stuk minder geworden.
Gisteren was het afscheid en dat was warm en mooi. Ook verdrietig natuurlijk maar jullie waren zo gelukkig haar in jullie leven te hebben gehad. We weten dat jullie enige troost vinden in het feit dat ze rustig is ingeslapen en dat zij niet weer een heel ‘medisch traject’ in hoefde ter gaan.
Dan is het goed. Hopelijk vinden jullie ook een stukje van de rust die zij nu heeft.
Er is een mooi Engels gedicht dat de overgang van onze wereld naar die andere wereld mooi beschrijft:
I am standing on the seashore, a ship sails in the morning breeze and starts for the ocean.
She is an object of beauty and I stand watching her till at last she fades on the horizon and someone at my side says: “She is gone.”
Gone where?
Gone from my sight that is all.
She is just as large in the masts, hull and spars as she was when I saw her, and just as able to bear her load of living freight to its destination.
The diminished size and total loss of sight is in me, not in her, and just at the moment when someone at my side says,”She is gone”
there are others who are watching her coming, and other voices take up a glad shout:
“There she comes!”
…..and that is dying.
Wij willen Han, familie en vrienden veel sterkte wensen met het verlies van Marlouke.
Wij hebben ook samengewerkt met Marlouke op de Koningsveldestaat. Marlouke was in onze ogen een zeer gedreven collega die goed was in haar vak.
Ook na haar pensionering kwamen we Marlouke en Han nog regelmatig tegen in één van de straten van Rotterdam. In de gesprekken was het altijd weer een feestje om oude herinneringen op te halen en toonde Marlouke altijd weer interesse over hoe het onderwijs van nu er voor staat. Ze genoot daar zichtbaar van.
Dit zullen we ons altijd blijven herinneren.
Door de woonafstand hebben we elkaar maar beperkt kunnen ontmoeten. Maar wanneer jij, Han en wij samen waren, was dat altijd weer een heel warme ontmoeting. Jouw zo bewuste manier van kijken, vol aandacht en liefde, blijft ons bij. Heel veel dank daarvoor.
Beste Han, Jan Bart en familie,
Ik heb hele leuke herinneringen aan Marloeke met name toen jullie aan de Meeuwenlaan woonde in Hillegersberg. Marloeke was vaak aan het knutselen, en ik vond het dan heerlijk om toe te kijken en mee knutselen. Behalve uitleggen wat ze deed, vertelde ze toen ook zulke leuke verhalen. Ik ben heel blij dat ik haar in 2019 nog even heb kunnen spreken. We hadden het toen over die tijd! Veel sterkte allemaal, ik denk aan jullie XO
Beste Han, Loeke, Jan-Bart echtgenoten, (klein)kinderen en andere familie.
Hierbij wil ik jullie ook langs deze weg van harte condoleren met het verlies van jullie echtgenote, (schoon)moeder en oma.
Aan Marlouke bewaar ik louter goede herinneringen.
Met name in de tijd dat mijn ouders nog leefden hadden we regelmatig fijn contact en goede gesprekken.
Graag wil ik één gebeurtenis er uit lichten.
Voorjaar 1988.
Ik heb net een flat gekocht aan het Stadhoudersplein in Rotterdam en ga mijn ouderlijk huis dus verlaten. Er moet o.a. nieuwe vloerbedekking gekocht worden en Marlouke biedt aan samen met mij op zoek te gaan. Ik neem een vrije middag en we gaan samen naar winkelcentrum Oosterhof diverse interieurzaken bezoeken. Tussendoor nemen we nog ergens lekker koffie met gebak.
Uiteindelijk belanden wij op een (voor haar) bekende zaak op de Straatweg alwaar ik de gewenste vloerbedekking vind. Vrijdag 13 mei 1988 verhuis ik; in die laatste week die nog inkopen bij V&D, bed ombouw en beddengoed. Bij mijn nieuwe huis aangekomen tref ik daar Marlouke aan die de hele middag bezig is geweest met soppen en boenen: keuken, sanitair, wastafels, ramen zemen etc. werkelijk álles heeft zij onderhanden genomen. (ik kan me zelfs nog een opmerking van haar op dat moment herinneren: “pas als je een paar dagen flink ziek in bed heb gelegen ga je pas voelen dat dit echt jouw huis is !”)
Ik was haar dan ook heel dankbaar voor haar hulp en het toont dan ook de goede band die wij altijd hebben gehad.
Lieve Marlouke hopelijk ben je nu op een mooie plek en heb je je rust gevonden, en als het inderdaad kan: doe de groeten aan mijn ouders.
Beste Leonie, wil je aan Han ,de familie, ook Jos, Jan-Bert en mogelijk nog Ineke Bongaarts ??
mijn grote verdriet overbrengen vanwege het overlijden van Marlouke; wij hebben vanaf 1948 als families jaren naast elkaar gewoond en lief en leed gedeeld. Ik wens hun veel sterkte , maar ook dankbaarheid toe. Met een traan, Nico van Namen, Lelystad
Lieve familie, gecondoleerd met het heengaan van Marlouke. Het definitieve verlies zal heel verdrietig zijn, maar ik gun Marlouke ook de rust na haar laatste periode met angst en onzekerheid, zoals ik die nog met haar heb meegemaakt. Ik hoop van harte, dat haar laatste maanden in Best fijn zijn geweest en dat Marlouke nog veel heeft kunnen genieten van lieve zorg en haar familie dicht bij zich. Ik hoop ook dat er veel mooie herinneringen zijn de de pijn van het verlies wat kunnen verzachten. Heel veel sterkte allemaal, mijn gedachten zijn bij jullie.
Lieve groet, Bernadette van Doorn
Herinnering..
Toen ik in 2016 een half jaar in Revalidatiecentrum Rijndam verbleef, nog niet kon lopen, en op een zonnige dag in mijn rolstoel in de tuin zat te mijmeren, werd ik onverwacht op mijn schouder getikt.
Marlouke was stilletjes binnen geglipt en ging op een stoeltje naast mij zitten.
Zij keek mij aan, allebei met tranen in de ogen.
Lang zeiden wij beiden niets.
Marlouke hield alleen maar mijn hand vast.
Dat was genoeg.
Een goed mens.
Wim.
Beste Han en familie, Graag willen wij u van harte condoleren met het verlies van jou lieve Louke en jullie dierbare moeder en Oma. Wij hebben Louke leren kennen binnen de Parochiekerk “Het Steiger” in Rotterdam waar jij Han vele jaren actief bent geweest en waar Louke jou altijd heeft gesteund. Wij mochten jullie een paar keer bij ons thuis ontvangen wat altijd een genoegelijk moment was. Helaas zijn we door jullie verhuizing elkaar wat meer uit het oog verloren. De herinneringen maar ook de goede samenwerking blijft dicht bij ons. Wij wensen u allen heel veel sterkte om dit verlies te verwerken. Wij denken terug aan een warme en betrokken vrouw.
Beste Han en familie, Theo en ik waren ontroerd toen we hoorden van het overlijden van Marlouke. Toen ik samen met Marlouke op de Baartz van Hal in de Koningsveldestraat begon te werken, nu al meer dan dertig jaar geleden, was Marlouke begin vijftig, jonger dan ik nu ben, dat is een vreemd idee. Haar relativeringsvermogen, haar betrokkenheid bij de leerlingen en haar warme vriendschap als collega waren voor mij een grote inspiratie. We hebben samen ook enorm veel lol gehad, iets dat broodnodig is bij dat moeilijke werk. Ik weet zeker dat Marlouke een positieve en blijvende invloed heeft gehad op het leven van veel van de kinderen met wie we werkten. We wensen jou, Han en ook de kinderen, schoon- en kleinkinderen heel veel sterkte bij het verwerken van dit hele grote verlies. Een hartelijke groet uit Frankrijk, Marietta
Beste Han en familie,
Ook ik heb fijne herinneringen aan Marlouke. In 1991 startte ik als onervaren docent op dezelfde school als die van Marietta. Marlouke stelde mij vaak gerust als ik onzeker was over mijn handelen. We hadden mooie gesprekken en zoals eerder genoemd, heeft ze mij geleerd te relativeren waar nodig. Empathie voor de leerlingen daar draaide het om! Ik voelde het gemis toen zij ontslag nam . En dat gemis zullen jullie nu zeker ook ervaren. Veel sterkte daarbij!
Marlouke is zes jaar vrijwilliger/gastvrouw in Leeszaal Rotterdam West geweest. We vonden haar allemaal ontzettend aardig en haar betrokkenheid was stimulerend en hartverwarmend. In onze Leeszaal komen niet alleen maar brave boekenzoekers, er waaien soms ook lawaaierige kinderen of warrige buitenmannen binnen. Marlouke ging met iedereen respectvol om en wist tegelijkertijd op een heel vanzelfsprekende manier iemand terecht te wijzen als dat nodig was. Helemaal op haar plek in de Leeszaal. We misten haar al, maar het verdriet ons dat het afscheid nu definitief is. Veel sterkte gewenst aan Han en de kinderen en kleinkinderen.
Alle familie en vrienden veel sterkte gewenst met het verlies van Marlouke.
Ik heb een aantal jaar met haar samengewerkt bij de ISK afdeling van het VMBO LMC in Rotterdam en heb daar heel goede herinneringen aan. Altijd werd er een geanimeerd gesprek gevoerd als Marlouke er bij was. En zij was iemand die een groot hart had voor de leerlingen en veel belangstelling voor ze had, niet alleen voor hun prestaties maar ook voor hun persoonlijke omstandigheden. We vonden het allemaal spijtig toen ze stopte met het lesgeven.
Lieve Lou
Mooi mens, lief mens,
Mooie herinneringen, gesprekken, vooral op familie feestjes, om te koesteren
Favoriete tante van Pieter, en later ook van mij
Goede reis, doe voorzichtig
A Dieu
Liefs
Anke
Beste Han en familie,
Vele jaren terug mocht ik rond de jaarwisseling altijd bij jullie in Rotterdam een kopje koffie komen drinken, dat was altijd enorm gezellig en ik herinner mij Louke als een zeer vriendelijke vrouw met grote belangstelling voor onze varenkweek en trouwens alles wat met natuur te maken had. Daar had ze ook echt verstand van en in ieder geval altijd een oprechte mening.
Beste Han, heel veel sterkte met het verlies van je grote liefde.
We denken aan je.
Lieve Familie,
Onze herinneringen aan jullie lieve echtgenote, moeder, oma en tante bestaan vooral uit de verhalen die over haar zijn verteld. Wij zagen haar heel af en toe op een verjaardag bij Jan-Bart en Carola. Een energieke vrouw, vriendelijk en toegankelijk. Dat was in de afgelopen jaren verdrietig genoeg een stuk minder geworden.
Gisteren was het afscheid en dat was warm en mooi. Ook verdrietig natuurlijk maar jullie waren zo gelukkig haar in jullie leven te hebben gehad. We weten dat jullie enige troost vinden in het feit dat ze rustig is ingeslapen en dat zij niet weer een heel ‘medisch traject’ in hoefde ter gaan.
Dan is het goed. Hopelijk vinden jullie ook een stukje van de rust die zij nu heeft.
Er is een mooi Engels gedicht dat de overgang van onze wereld naar die andere wereld mooi beschrijft:
I am standing on the seashore, a ship sails in the morning breeze and starts for the ocean.
She is an object of beauty and I stand watching her till at last she fades on the horizon and someone at my side says: “She is gone.”
Gone where?
Gone from my sight that is all.
She is just as large in the masts, hull and spars as she was when I saw her, and just as able to bear her load of living freight to its destination.
The diminished size and total loss of sight is in me, not in her, and just at the moment when someone at my side says,”She is gone”
there are others who are watching her coming, and other voices take up a glad shout:
“There she comes!”
…..and that is dying.
Wij willen Han, familie en vrienden veel sterkte wensen met het verlies van Marlouke.
Wij hebben ook samengewerkt met Marlouke op de Koningsveldestaat. Marlouke was in onze ogen een zeer gedreven collega die goed was in haar vak.
Ook na haar pensionering kwamen we Marlouke en Han nog regelmatig tegen in één van de straten van Rotterdam. In de gesprekken was het altijd weer een feestje om oude herinneringen op te halen en toonde Marlouke altijd weer interesse over hoe het onderwijs van nu er voor staat. Ze genoot daar zichtbaar van.
Dit zullen we ons altijd blijven herinneren.
Lieve Marlouke,
Door de woonafstand hebben we elkaar maar beperkt kunnen ontmoeten. Maar wanneer jij, Han en wij samen waren, was dat altijd weer een heel warme ontmoeting. Jouw zo bewuste manier van kijken, vol aandacht en liefde, blijft ons bij. Heel veel dank daarvoor.
Joop en Mieke Kock
Beste Han, Jan Bart en familie,
Ik heb hele leuke herinneringen aan Marloeke met name toen jullie aan de Meeuwenlaan woonde in Hillegersberg. Marloeke was vaak aan het knutselen, en ik vond het dan heerlijk om toe te kijken en mee knutselen. Behalve uitleggen wat ze deed, vertelde ze toen ook zulke leuke verhalen. Ik ben heel blij dat ik haar in 2019 nog even heb kunnen spreken. We hadden het toen over die tijd! Veel sterkte allemaal, ik denk aan jullie XO
Beste Han, Loeke, Jan-Bart echtgenoten, (klein)kinderen en andere familie.
Hierbij wil ik jullie ook langs deze weg van harte condoleren met het verlies van jullie echtgenote, (schoon)moeder en oma.
Aan Marlouke bewaar ik louter goede herinneringen.
Met name in de tijd dat mijn ouders nog leefden hadden we regelmatig fijn contact en goede gesprekken.
Graag wil ik één gebeurtenis er uit lichten.
Voorjaar 1988.
Ik heb net een flat gekocht aan het Stadhoudersplein in Rotterdam en ga mijn ouderlijk huis dus verlaten. Er moet o.a. nieuwe vloerbedekking gekocht worden en Marlouke biedt aan samen met mij op zoek te gaan. Ik neem een vrije middag en we gaan samen naar winkelcentrum Oosterhof diverse interieurzaken bezoeken. Tussendoor nemen we nog ergens lekker koffie met gebak.
Uiteindelijk belanden wij op een (voor haar) bekende zaak op de Straatweg alwaar ik de gewenste vloerbedekking vind. Vrijdag 13 mei 1988 verhuis ik; in die laatste week die nog inkopen bij V&D, bed ombouw en beddengoed. Bij mijn nieuwe huis aangekomen tref ik daar Marlouke aan die de hele middag bezig is geweest met soppen en boenen: keuken, sanitair, wastafels, ramen zemen etc. werkelijk álles heeft zij onderhanden genomen. (ik kan me zelfs nog een opmerking van haar op dat moment herinneren: “pas als je een paar dagen flink ziek in bed heb gelegen ga je pas voelen dat dit echt jouw huis is !”)
Ik was haar dan ook heel dankbaar voor haar hulp en het toont dan ook de goede band die wij altijd hebben gehad.
Lieve Marlouke hopelijk ben je nu op een mooie plek en heb je je rust gevonden, en als het inderdaad kan: doe de groeten aan mijn ouders.
Henk